„Elizo, czy jesteś teraz w strefie dziergania?” Jest to pierwsze pytanie, które zadaje młodszy brat Elizie, zakręconej na punkcie szydełkowania.

Pochodzi z Grajewa, do Białegostoku przyjechała na studia. Wybrany kierunek (logistyka) nie był świadomym wyborem, nie do końca wiedziała, co chciałaby robić w życiu. Po studiach pracowała głównie w handlu, a później... w zakładach bukmacherskich. Kto by pomyślał, że można szydełkować pomiędzy przyjmowaniem zakładów? Nie była to jednak praca stworzona dla niej.

Jako dziecko Eliza nie była zainteresowana dzierganiem, pomimo tego, że jej mama robiła na drutach. Wybierała inne zajęcia plastyczne. Dopiero jako dorosła osoba odkryła szydełko. Początkowo spodobały jej się szydełkowe maskotki i choć do tej pory zrobiła tylko jedną, jak twierdzi: „niezbyt idealną” to w planach są kolejne, które kiedyś na pewno zrobi. Później zakochała się w chustach wykonanych z Kokonków i tak sama zaczęła zamawiać włóczki.

- Pewnego dnia wzięłam udział w konkursie na kokonkowe hasło. Moja propozycja: „Od supełka do supełka i powstają arcydziełka” znalazła się w pierwszej trójce. Byłam bardzo podekscytowana i szczęśliwa, szczególnie, że jakiś czas później pojawiły się kubki i torby z moim hasłem!

W międzyczasie pojawiło się ogłoszenie o pracę w dziale obsługi klienta Kokonków…

- Właściwie to czekałam na takie ogłoszenie! Odkąd odkryłam ten sklep, moim marzeniem było tu pracować. Dostałam tę pracę. Z samej rozmowy kwalifikacyjnej nie pamiętam wiele, chyba tylko regały pełne włóczek... Od pierwszego dnia czuję, że to moje miejsce. Sama stąd nie wyjdę, a i siłą mnie nie wyrzucą! - śmieje się.

Czym dokładnie zajmuje się Eliza?

- Odbieram telefony, odpisuję na wiadomości. Rozwiązuję małe i duże problemy. Zawsze staram się doradzić i pomóc. Ta praca wymaga ode mnie dużej cierpliwości oraz wyrozumiałości. Oczywiście czasem zdarza się jakiś mały kryzys, ale kiedy na magazyn trafiają nowe włóczki, od razu o tym zapominam i biegnę je pooglądać.

Odkąd Eliza pracuje w Kokonkach, jej pasja do szydełkowania ciągle rośnie. Co Eliza najbardziej lubi szydełkować?

- Nie wiem! - śmieje się. - Bardzo lubię robić chusty, choć są bardzo czasochłonne, dlatego zawsze w międzyczasie robię coś innego. Swetry, czapki, szaliki… Wszystko, co mi przyjdzie do głowy, a jest tego naprawdę dużo… Zrobiłam też mandalę, która wisi nad moim biurkiem w pracy – efekt przerósł moje oczekiwania, to chyba moja największa duma. Chciałabym jeszcze nauczyć się robić na drutach, haftować, kupić maszynę do szycia. Odkąd szydełkuję, zachwyca mnie rękodzieło niemalże w każdej postaci, wcześniej tak tego nie dostrzegałam. Marzy mi się własny dom przepełniony własnoręcznie zrobionymi dodatkami. Dywany, poduszki, koce, wszystko kiedyś zrobię!

Jakie jest największe rękodzielnicze marzenie Elizy?

- Entrelac na drutach.

A poza szydełkiem?

- Bardzo lubię słuchać muzyki, oglądać filmy i seriale, w szczególności kryminalno-obyczajowe, gdzie rozwiązywane są jakieś zagadki. Lubię też gry logiczne, sudoku, szyfrokrzyżówki i wykreślanki. Obiecuję też sobie, że zacznę czytać książki, no ale teraz nie mam na to za bardzo czasu, bo wiadomo – szydełko!

Koleżanki z pracy zgodnie twierdzą, że Eliza jest bardzo dokładna i skrupulatna, idealnie nadaje się do tej pracy. Lubi rozwiązywać także te zagadki, które czasem trafiają do naszej skrzynki mailowej. Jest odrobinę skryta, nieśmiała, ale gdy kogoś pokocha, to całym sercem. Ma swój klucz, którym otwiera drzwi nielicznym.

Złota myśl Elizy?

- Żyję przekonaniem, że wszystko, co mnie spotyka w życiu jest „po coś”. Każde wydarzenie to lekcja i to od nas zależy, czy wyciągniemy z niej naukę czy nie. Ja staram się wyciągać wnioski. Uważam, że moje życie potoczyło się tak, abym trafiła właśnie tutaj!

„Elizo, czy jesteś teraz w strefie dziergania?” - Zawsze!

Więcej prac ze strefy dziergania Elizy znajdziecie na jej Instagramie - szydelko_elizy oraz Facebooku - Szydełko Elizy.